You are here گوناگون گوناگون ریشه تاریخی ضرب المثل "نوش دارو بعد از مرگ سهراب"

ریشه تاریخی ضرب المثل "نوش دارو بعد از مرگ سهراب"

نوش دارو بعد از مرگ سهراب از ضرب المثل های معروف ایرانی و در بین ایران بسیار رایج است. «نوشدارو بعد از مرگ سهراب»، ریشه در یک حکایت ادبی ـ اسطوره‌ای دارد. داستان رستم و سهراب را شاید بتوان غم انگیزترین داستان شاهنامه نامید. هنوز هم ایرانیان داغ سهراب را در محافل گرم و صمیمانه نقل می کنند و رستم را نکوهش که چرا چنین کرد. جوانی سهراب هنوز در بین ایرانیان زبان زد است اما از دل این داستان غم انگیز ضرب المثلی رایج شده است که داستان آن خارج از زیبائی نخواهد بود.

مهدی پرتوی آملی در کتاب ریشه های تاریخی امثال و حکم می گوید مطابق داستانهای شاهنامه " رستم چون پهلوی سهراب را بر درید، نمی‌دانست که دست در خون فرزند خویش کرده است. آن‌گاه دانست که تیر از کمان گذشته بود. پس گودرز را نزد کیکاووس فرستاد تا نوشدارویی بستاند و جان «پور بیدار دل» را از مرگ باز رهاند. کیکاووس چندان در فرستادن نوشدارو درنگ کرد که سهراب بمُرد. و نوشدارو آن گاه رسید «که سهراب شد زین جهان فراخ». ازین پس، هر کس خواهد که از بی‌فایده بودن تلاشهای بی‌وقت سخن گوید، بدین داستان تمثل جوید و گوید: نوشدارو بعد از مرگ سهراب؟" (رک . ریشه‌های تاریخی امثال و حکم، ج 2، ص 1035 ـ 1045.)

 

Add comment