مراسم برف چال

مراسم برف چال عبارت است از : جمع آوری و ریختن برف در یخچالی که گفته می شود در نیمه اول هجری قمری ساخته شده و حدود شش قرن قدمت دارد . هر ساله مردان روستاهای اسک، نیاک و سایر روستاهای همجوار بر حسب رسمی که سید حسن ولی از اجداد آنان بنیاد نهاده است در ارتفاعات روستای آب اسک از توابع شهرستان آمل(مازندران) گرد هم می آیند و سنتی دیرینه را پاس می دارند.

 

  یکی از مراسم قابل توجه در ارتباط با آب که در ایران به یک جاذبه گردشگری تبدیل شده است در استان مازندران و در روستای اسک ، مراسم ورف چال(برف چال) است. این مراسم در یکی از روزهای جمعه در فاصله اول تا پانزده اردیبهشت ماه که آخرین برف‌های زمستانی در حال ذوب شدن است. انجام می‌شود. تاریخ اجرای این مراسم قبلا" از طرف بزرگان محل به اطلاع عموم رسانده می‌شود. در روز اجرای مراسم ، کلیه مردان به جز سالخوردگان و بیمارانی که قادر به حرکت نیستند ، از روستا خارج می شوند و زنان در غیاب آنها امور روستا را می‌چرخانند و برای آنکه مطمئن باشند مردی وارد روستا نمی شود، از بین خود نگهبانانی انتخاب می کنند و در گذرگاه و کنار پل می گمارند و چون هیچ مردی در روستا حضور ندارند ، زنان با آزادی کامل و سر و وضعی آراسته، در محوطه ای گرد می آیند و به شادمانی و انجام بازی های مختلف می پردازند .

از ورود هر مردی به داخل روستا جلوگیری می‌شود در صورتی که مردی به تذکرات و اخطار آنها توجهی نکند و داخل روستا شود به شدت با چوب به وسیله زن‌های محل تنبیه می‌گردد. مردان روستا پس از رسیدن به محل ورف چال که از دوران گذشته چاهی درآنجا برای جمع آوری برف به وسیله شخصی به نام سید حسن ولی حفر شده و مقبره او نیز در روستای نیاک محل زیارت اهالی منطقه است اقدام به جدا کردن قطعات برف از کوه می‌کنند و هر کس به توانایی خود مقداری از قطعات آخرین برف زمستانی را به داخل چاه می‌ریزد. پس از پرشدن چاه از برف و پوشانیدن در چاه مردان به صرف ناهار و چای و میوه در اطراف چاه می‌پردازند و نماز به جامی آورند. سپس همگی به روستا باز می‌گردند. این مراسم ریشه در مبارزه با کم آبی برای مسافران و دام‌ها در فصل تابستان دارد با توجه به این که منطقه مورد بحث در گذشته یکی از مناطق دامداری محسوب می‌شد، دامدارها برای تأمین آب مورد نیاز دام‌ها در فصل تابستان که برف‌های روی کوه آب می‌شد اقدام به ذخیره برف در این چاه می‌کردند تا درموقع کم آبی، آب مورد نیاز دام‌ها را فراهم کنند. امروزه منطقه مورد بحث اهمیت کذشته خود را از نظر پرورش دام از دست داده ولی این سنت قدیمی همچنان در بین اهالی محل ادامه دارد.

 منبع : سایت رسمی لاریجان- ویکی پدیا

 

تیسفون